ای مردم صبور و رنجکشیدهی بندرعباس،
🖤🖤
در این ساحل سرد و سوگوار، جایی که موجهای اندوه با فریادهای خاموش دلهایمان درآمیخته، با قلبی پارهپاره و روحی در هم شکسته، در سوگ فرشتگانمان اشک میریزیم؛ آنانی که در فاجعهی جانگداز انفجار اسکلهی شهید رجایی، از آغوشمان ربوده شدند و چون پرندگانی سبکبال، به سوی ابدیت پرواز کردند. هر نفسمان بغضی است که در سینه حبس شده، و هر نگاهمان، آیینهی درد و دلتنگی برای لبخندهایی که دیگر نخواهیم دید. در این شبهای بیستاره، زیر بار این مصیبت جانسوز، دستهایمان را به سوی آسمان بلند میکنیم و از خدای مهربان برای آن جانهای پاک، رحمتی بیانتها، برای قلبهای داغدیدهتان صبری بیکران، و برای زخمخوردگان، شفایی از سر لطف میطلبیم. ای هموطنان، ما نه تنها در غمتان شریک، که با هر تپش قلبمان، در این سوگ عظیم با شما یکی شدهایم.
با اشکهایی که پایان ندارند و دلی که در غم شما میسوزد،🖤